Het ego de oren wassen

Vandaag werd mijn ego even flink de oren gewassen. De eerste officiële review van De vreemdganger door iemand die mij niet kent, verscheen hier op de website ebook te koop. In de review werden pittige kanttekeningen geplaatst over de schrijfstijl en nee, het boek nodigde niet uit tot het lezen van deel 2. VERDOMME.

Wel of geen review plaatsen?

wat vind jijSja. Daar zat ik dan met mijn missie en grootse plannen. De clusteruitgever bij wie ik aangesloten ben vanwege de distributie van de boeken, vroeg me nog heel netjes of ik de review wilde plaatsen op internet. Natuurlijk zei mijn ego dat het dom was om dat te doen. Want ja, je wilt toch alleen maar goeds horen over je boeken en potentiële lezers willen dat toch zeker ook? Grmf. Ik stemde even af met het universum. Plaatsen, niet plaatsen of plaatsing uitstellen? Op geen enkele vraag scoorde mijn lichaam een JA. Dat kan natuurlijk niet, want een van de keuzes moet immers de beste keuze zijn! Blijkbaar moest er iets anders gebeuren.

Pas op de plaats

Ik besloot een wandelingetje te maken. Ik kon natuurlijk de zaak ook van de andere kant bekijken. De feedback ter harte nemen en onderzoeken waar ik deel 2 kan verbeteren voordat het gepubliceerd wordt op 14 februari 2015. De meelezers hadden op een na, geen last van mijn schrijfstijl. Maar herhalingen mogen er natuurlijk uit. De gedeelde man wordt sowieso een heel stuk dikker dan De vreemdganger, dus ga ik met mijn schrijfcoach kijken waar ik kan schrappen.

Toen ik terug kwam werd het me ook duidelijk dat ik mensen om hulp mag vragen. Bestseller 50 tinten grijs wordt immers ook niet door iedereen even literair gewaardeerd, maar het boek was voor veel mensen en hun seksleven, van betekenis. Als startende romanschrijver mag ik mezelf uiteraard ontwikkelen. Daarom besluit ik om jou als lezer mee te laten genieten van mijn ontwikkelingsproces.

Geen weg terug

hart_missieWant ja, ik voel heel duidelijk: er is geen weg terug! Dit is wat ik te doen heb. Deze boeken moeten de wereld in en mogen het grote publiek bereiken. Er mag over gediscussieerd worden en het is vooral de bedoeling dat mensen er iets van gaan vinden, voordat ze deel 3 lezen waarin de beide werelden weer bij elkaar komen. Wat mij betreft ga ik straks vooral weer genieten van alles wat ik schrijf!

Hulp gevraagd

hulpWil jij me helpen Dubbelliefde 3.0 bekend te maken in de wereld? Heb jij De vreemdganger gelezen, en vind je er iets van? Laat het vooral weten en schrijf een review. Dat kan op deze plaatsen:

ebooktekoop.nl

Bol.com

Bruna.nl

Boeken.com

Ik ben je nu al onwijs erkentelijk voor je hulp!

Mijn vader over De vreemdganger

feedbackVandaag ontving ik weer een bericht van iemand die me laat weten dat De vreemdganger zo spannend is en dat ze niet kon stoppen met lezen tot het uit was. En hoe ze verlangt naar deel 2 dat in februari uitkomt. Wat is het toch fijn om deze feedback te krijgen en bemoedigend om door te gaan met mijn missie!

Mijn vader zei het heel anders toen ik hem afgelopen weekend opzocht. ‘Ik ben eigenlijk een beetje opgelucht nu ik het boek uit heb. Ik was even bang dat je maar zo’n flut-dingetje had geschreven maar dat is niet zo. Het is spannend van het begin tot het einde en soms verwoord je dingen zo mooi, dat blijft echt hangen. Je boek heeft heel veel indruk gemaakt. Ik weet zeker dat het een bestseller wordt.’

Leuk, die vader van mij die zo eerlijk is en die mij zo steunt! Dat is echt fijn om te merken. Toch is het ook leuk om te zien hoe dat gaat met feedback geven. Want ja, stel je voor dat je het boek helemaal niks vindt? Heb je me jaren gevolgd op social media en hoe ik beschrijf hoe ik mijn dromen wil waarmaken, gun je mij mijn succes en dan vind je het uiteindelijk helemaal niks? Een mooi voorbeeld van hoe moeilijk we het soms vinden om echt eerlijk te zijn tegen elkaar. De ontmoeting met niet durven zeggen wat je er van vindt, ligt besloten in ons pleasegedrag. We willen een ander nu eenmaal niet graag teleurstellen en zijn daarom geneigd onze mening voor ons te houden.  [Lees meer…]

Polyamoreuze meelezers stellen zich voor

De afgelopen weken hebben twee polyamoreuze meelezers het manuscript van ‘De Vreemdganger, de waarheid achter de leugen gelezen’.

Bij deze stel ik ze graag aan u voor: Maaike van Steenis

MaaikeyMijn naam is Maaike en ik ben 35 jaar en werd als trainer. Ik ben getrouwd met een man en heb een open huwelijk. Hiervoor heb ik altijd monogame relaties gehad, en daardoor ben ik tot de ontdekking gekomen dat dat niet is wat bij mij past. Ik ben blij en dankbaar dat ik met mijn fantastische man dit ben aangegaan en dat we samen in alle openheid kunnen ontdekken wat werkt voor ons. Soms met hier en daar een hobbel, maar altijd samen en in verbinding.

Ik ben erg benieuwd naar “dubbelliefde” en hoop in de eerste plaats vooral op een goed verhaal dat me meeneemt. Ik hou namelijk enorm van lezen 😉 Daarnaast hoop ik op een roman waarin duidelijk wordt dat er buiten de standaard (een monogame relatie) ook een heleboel zijwegen kunnen bestaan.

Een reactie van Maaike na het lezen van het manuscript ‘De vreemdganger’: [Lees meer…]

Het leiden van parallelle levens?

Vandaag las ik een artikel van Gerrit Gielen over paralelle levens die je kunt leiden en het doel van de ziel om deze zo te leven. Het artikel begint met:

‘Maak je een belangrijke keuze in je leven, dan kies je eigenlijk tussen twee mogelijke toekomsten. Zodra je de keuze hebt gemaakt, valt één mogelijke toekomst weg. Toch? Of bestaat die alternatieve toekomst wel, in een parallelle wereld, en wordt die daar beleefd en uitgewerkt door een ander deel van jou? Volgens de ‘veelwerelden theorie’ in de natuurkunde ontstaat er elke keer dat er een keuzemoment is, een splitsing in het universum: de diverse keuzemogelijkheden bestaan als parallelle werelden naast elkaar. In dit artikeltje staat de volgende vraag centraal: wat is spiritueel gezien de betekenis van parallelle werelden en hoe kunnen we deze betekenis ervaren in ons dagelijks leven?’

Huh? Ik leidde parallelle levens! 

kiezen2Ik was aangenaam verrast bij het lezen van het artikel. Ineens was er een woord voor wat ik zelf vorig jaar ervaren heb: het leiden van parallelle levens. Ook in mijn leven stond ik voor een belangrijke en moeilijke keuze op het gebied van de liefde. Ik koos voor weggaan, omdat ik voelde dat ik niet anders kon, wilde ik trouw zijn aan mezelf. Maar in een andere dimensie leefde ik het leven alsof ik gebleven was en ervoer alle mogelijke consequenties van deze keuze in een virtueel parallel leven. Zo leerde ik de liefde in al zijn facetten kennen. Het was een paralel leven dat mij verraste en vaak overrompelde. Ik ervoer alle bijbehorende heftige emoties en was blij dat ik in de gewone wereld mijn eigen leven leidde, waar het er minder heftig aan toe ging. Nu lees ik in het artikel dat de ziel deze ervaringen wil beleven, omdat het tot bewustzijnsvergroting leidt. Ik citeer nog een paar stukjes uit het artikel:

‘De ziel beleeft de fysieke wereld via ons. Wij gaan één mogelijk weg door de tijd. We kunnen in deze context dan ook beter spreken van een ‘tijdlijn’. Ons huidige leven is één zo’n tijdlijn. Op het moment dat wij een belangrijke keuze maken in ons leven ontstaat er een splitsing van tijdlijnen. Er is de lijn waarin je keuze A beleeft en er is een tijdlijn waarin je keuze B beleeft. Van die tweede tijdlijn, die wij niet beleven, zijn wij als mens ons niet bewust, onze ziel echter wel. Voor haar is die tweede tijdlijn net zo reëel als de oorspronkelijke. Tijdlijnen splitsen zich op het moment van intense keuzemomenten.’

In andere tijdlijnen van ons leven worden weer andere aspecten beleefd, die tot de bewustwording van andere innerlijke kwaliteiten leiden. Het bestaan van parallelle werelden is zo bezien een instrument van de ziel dat bewustzijnsgroei bevordert. Onze parallelle levens kunnen ons inspireren en kracht geven. Ze zijn de verklaring voor onvermoede talenten, maar kunnen ook de oorzaak van onbegrepen angsten zijn. Tussen de verschillende tijdlijnen vindt voortdurend een energetische uitwisseling plaats. We vormen als het ware een team dat werkt aan hetzelfde project.’

Ik krijg bij het lezen van deze tekst zomaar een antwoord op het ‘waarom’ van mijn ervaringen. Hoeraaaaa! Wat geeft dit mij lucht!

In dezelfde periode schreef ik het manuscript van mijn dubbelroman Dubbelliefde 3.0. Ook in Dubbelliefde 3.0 beleven de hoofdpersonen Robbert, Elvie en Denise parallelle levens. Levens met andere gevolgen en ervaringen die bepaald worden door belangrijke keuzemomenten van alle betrokkenen. Levens die geleefd worden in twee romans in dezelfde tijdsperiode maar met andere keuzes en dus andere ervaringen.

Mijn roman en mijn leven: nog een parallel leven?

kleurenHet meest wonderlijk is dat ik tijdens het schrijven ontdekte dat mijn roman en ik, ook parallelle levens leidden. Er waren momenten dat ik een paar maanden gewerkt had aan deel 1, om vervolgens verder te gaan met deel 2. Las ik maanden later terug wat ik geschreven had, dan bleek ik ondertussen soortgelijke ervaringen te hebben gehad als mijn hoofdpersonen in mijn roman! Alsof ik mijn eigen toekomst had beschreven via het schrijven van Dubbelliefde 3.0!

Voor mij is het allemaal duidelijk: het leidden van parallelle levens: het bestaat! Zo ver ligt schrijven zelfs niet eens af van het gewone leven zelf, zo heb ik gemerkt bij de creatie van mijn roman. Voor mij is het helder dat ik alle kleuren van de liefde mag leren kennen. Voor mezelf, maar ook voor mijn roman zodat ik er zo over kan schrijven dat alle personages zich gehoord en gezien voelen. Want iedereen wil zo graag erkenning voor zijn eigen belevingswereld en persoonlijke waarheid. Ik hoop daar met Dubbelliefde 3.0 een bijdrage aan te kunnen leveren.

En jij? Ken jij het leiden van parrallelle levens?

Lees het volledige artikel van Gerrit Gielen.